Tijdens de behandeling van de voorjaarsnota op 5 juli bleef er een groot tekort op de huidige begroting van bijna 7 ton, waarvan een groot deel structureel lijkt te zijn.
De discussie in de raad ging vooral over het structurele karakter, maar uiteindelijk volgde iedereen de redeneertrant van het college en is de voorjaarsnota aangenomen, met huiswerk voor het college om verder te kijken naar bezuinigingen.
Ruim een week later bleek er een meevaller bij de NUON-verkoop van 2 ton en is al gekort op de afdelingsbudgetten, zodat uiteindelijk een tekort van bijna 3 ton overblijft voor 2010.

Bij het bestuderen van de voorjaarsnota kon het er bij de fractie van GroenLinks in eerste instantie niet in dat halverwege het jaar al 7 ton tekort zou ontstaan in 2010. Dat zo'n verschil niet eerder is gezien en ook nog dat de meeste effecten ook voor de volgende jaren zouden gelden.

Zowel bij de behandeling in de commissie BSF als in de raad was vooral het structurele karakter een discussiepunt. Moet je dat nu al zo boeken, terwijl je ook bezig gaat met bezuinigingsmaatregelen voor de volgende jaren. En zijn de vooruitzichten echt zo slecht?

Uiteindelijk heeft GroenLinks zich laten overtuigen door de redeneringen van het college, gevoed door de financieel deskundigen. Niettemin ging het college flink op zoek naar mogelijkheden om tot een minder groot tekort te komen.

Op 16 juli ontvingen de raadsleden een brief waarin stond dat er via een kaasschaaf-methode bijna 2 ton op de lopende uitgaven kan worden gekort en dat er garanties (escrow) van de nuon-aandelen verkoop waren vrijgevallen van ruim 2 ton. Al met al zou nu het tekort ''slechts'' 3 ton worden.

De vooruitzichten voor 2011, maar vooral voor de jaren erna, zijn echter zorgwekkend.

Bijgevoegd de tekst die gemaakt was om in eerste termijn uit te spreken en dat ook grotendeels is gebeurd, maar waar in tweede termijn, na nadere uitleg van college weer flink wat van is teruggenomen. De tekst is achteraf aangepast om de zorgen en twijfels die in eerste termijn zijn geuit te laten staan, maar ook de instemming op alle punten in tweede termijn te melden.